رمز و راز جهت یابی در موجودات

براساس اولین مطالعاتی که حدود 50 سال پیش انجام شد، حیوانات بعضی وقت‌ها از میدان‌های مغناطیسی برای هدایت و راهنمایی گروه در زمان مهاجرت استفاده می‌کنند. درسال 1950 محققان دریافتند سینه‌سرخ‌ها در زمان مهاجرت، معمولا درجهت قطب جنوب زمین حرکت می‌کنند، حتی اگر نشانه‌های بینایی و بصری خاصی هم وجود نداشته باشد. سال 1960 محققان در آزمایشی با پوشش‌های الکترومغناطیسی اطراف قفس پرندگان را پوشاندند، تا به این وسیله آنها را فریب داده و وادار کنند به مسیر اشتباه بروند. آنها از این طریق پی‌بردند نیروی مغناطیسی نقش موثری در جهت‌یابی و مسیریابی پرندگان دارد. همچنین پرندگان نه تنها به 2 قطب شمال و جنوب که به انحرافات و تغییرات حوزه مغناطیسی زمین که از یک قطب به قطب دیگر متفاوت است نیز حساسند. شایان ذکر است که انحرافات و تغییرات حوزه مغناطیسی زمین تنها شامل انحراف بین دو قطب نیست، بلکه مواد مغناطیسی موجود در پوسته زمین نیز به نوعی سبب تغییر و اختلال در مسیر اصلی و مستقیم درمیدان مغناطیسی زمین می‌شود. به نظر می‌رسد برخی حیوانات مانند لاک‌پشت‌های دریایی، از یک نقشه ذهنی برخوردارند که به آنها کمک می‌کند مسیر حرکت خود را بدرستی به سمت شمال مغناطیس زمین بیایند و به مقصد نهایی خود برسند. در یک طرح آزمایشی عده‌ای از محققان با ایجاد حوزه‌های مغناطیسی مصنوعی و ساختگی تلاش کردند تا لاک‌پشت‌ها را به مسیرهای دیگری غیر از مسیر اصلی خود منحرف کنند، اما مشخص شد آنها در چنین مواقعی سعی می‌کنند به‌طور پایدار در مسیری مستقیم و در جهت شمال به سوی مقصد صحیح خود حرکت کنند. می‌توان گفت این جانداران از یک نقشه ذهنی توانمند درونی برخوردارند و در شرایط مختلف براساس آن مسیر حرکت و مقصد خود را شناسایی می‌کنند. دانشمندان معتقدند احتمالا برخی از جانداران دیگر نیز از این نقشه ذهنی بهره‌مندند. آنها می‌گویند احتمالا پرندگان نیز از یک نقشه ذهنی برای جهت‌‌یابی در شرایط وجود تغییرات میدان مغناطیسی استفاده می‌کنند. اما در این میان دانشمندی به نام Anna Gagliard برخلاف دیگر دانشمندان، معتقد است نقشه‌های ذهنی در پرندگان ضعیف است و آنها برای مسیریابی خود از حس‌هایی دیگر بهره می‌برند. او طی آزمایشی که روی کبوترها انجام داد، دریافت این پرندگان با دستکاری حس بویایی خود از یافتن مسیر عاجز مانده و گم می‌شوند. محققان می‌گویند احتمالا پرندگان از حسی به نام magnetometer برخوردارند که به آنها در جهت‌یابی کمک می‌کند. از طرفی اعتقاد برآن است که پرندگان از نشان‌های طبیعی دیگری چون خورشید و ماه و ستارگان نیز استفاده می‌کنند. آنها قادرند براساس امواج دریا، نور ماه و ستارگان به مسیر درست خود هدایت شوند. حتی این جانداران قادرند از حس بویایی نیز برای جهت‌یابی درست کمک بگیرند. گروهی از دانشمندان دریافتند قطب‌نمای طبیعی و درونی جانوران معمولا هنگام شب از کار می‌افتد، آنها معتقدند این حس درونی در حیوانات وابسته به نور است. آنها مشاهده کردند درشرایط آزمایشگاه پرندگان برای رسیدن به مقصد مورد نظر نیاز به نورآبی با طول موج کوتاه دارند. درواقع احتمالا حیوانات حس مغناطیسی خود را هنگام روز با نورخورشید مورد سنجش قرار می‌دهند و مسیر را هنگام روز ارزیابی کرده و به خاطر می‌سپارند و در زمان شب و تاریکی براساس آن مسیراصلی را یافته و دنبال می‌کنند. براین اساس محققان در آزمایشی 18 پرنده را در قفسی گذاشتند و با پوشاندن قفس آنها را در معرض میدان مغناطیسی مصنوعی قرار دادند و جهت غرب را به جای جهت شمال به آنها القا کردند. سپس در قفس را باز کرده و پرندگان را دنبال کردند. آنها دریافتند این پرندگان به جای جهت شمال زمین به سمت غرب در حرکتند. اما نکته جالب آن بود که با روشن شدن هوا آنها مسیر حرکت خود را اصلاح کرده و به سمت شمال و مسیر اصلی خود بازگشتند. دانشمندان تصور می‌کنند احتمالا نورخورشید نقش مهمی برحس قطب نمای درونی و جهت‌یابی آنها دارد.

دیدگاه‌ها

تصویر جان آردن

محققان می‌گویند احتمالا پرندگان از حسی به نام مغناطیس سنج برخوردارند که به آنها در جهت‌یابی کمک می‌کند از طرفی اعتقاد برآن است که پرندگان از نشان‌های طبیعی دیگری چون خورشید و ماه و ستارگان نیز استفاده می‌کنند. آنها قادرند براساس امواج دریا، نور ماه و ستارگان به مسیر درست خود هدایت شوند.

تصویر Admin

گروهی از دانشمندان دریافتند قطب‌نمای طبیعی و درونی جانوران معمولا هنگام شب از کار می‌افتد، آنها معتقدند این حس درونی در حیوانات وابسته به نور است. آنها مشاهده کردند درشرایط آزمایشگاه پرندگان برای رسیدن به مقصد مورد نظر نیاز به نورآبی با طول موج کوتاه دارند. درواقع احتمالا حیوانات حس مغناطیسی خود را هنگام روز با نورخورشید مورد سنجش قرار می‌دهند و مسیر را هنگام روز ارزیابی کرده و به خاطر می‌سپارند و در زمان شب و تاریکی براساس آن مسیراصلی را یافته و دنبال می‌کنند.

تصویر جان آردن

به نظر می‌رسد برخی حیوانات مانند لاک‌پشت‌های دریایی، از یک نقشه ذهنی برخوردارند که به آنها کمک می‌کند مسیر حرکت خود را بدرستی به سمت شمال مغناطیس زمین بیایند و به مقصد نهایی خود برسند.

تصویر جان آردن

کبوترخانه ها
بدون شک حالت کبوترخانه روی قدرت یا ضعف و یا تولید مثل کبوتر تاثیر داره و فراهم نکردن محیطی بهداشتی در داخل اون و یا نامناسب محیط آن عامل اساسی برای بیماریهاست.
کبوتر خیلی راحت در جایی که مناسب باشه زندگی میکنه، و اندازه لانه باید متناسب با تعداد کبوترانی که میخواهید تربیت کنید و همچنین افزایش تعداد اونها بخاطر تولید مثل، باشد.
از مهمترین نکاتی که در ساخت لانه باید در نظر گرفت:
به تهویه داخل لانه اهمیت داده بشه، و هوای تازه در لانه از مهمترین چیزهاییست که باید هنگام طرح ریزی و ساخت لانه در نظر گرفت، علاه بر آن تهویه مناسب باعث خلاصی از رطوبت اضافی میشه که منبع بوجود امدن میکروبهاست، و همچنین اگر امکانش باشه به اینکه در طول روز اشعه آفتاب بداخل لانه بتابد، اهمیت داده بشه.
بهتر است هنگام ساخت لانه آب و هوای منطقه رو در نظر گرفت و این خیلی مهم هستش.
بعضی از علاقه مندان توصیه به نصب دستگاهای گرمایی و یا دستگاهای تهویه میکنند، البته نه بطور دائم بلکه هنگام نیاز ولی من اون رو مهم نمیبینم، چونکه این مسئله ممکن ضررش بیشتر از فایده اش باشه، وکلا کبوتر بخاطر طبیعتش میتواند آب و هوای گرم رو تحمل کنه.
باید از کبوتر در مقابل جریانهای هوایی گرم و سرد مستقیم و شدید محافظت کرد، چونکه اثرات جدی و مستقیمی روی کبوتر داره.
در هنگام ساخت لانه، بهتر است که جایی برای آبتنی کبوتر در نظر گرفته بشه، چونکه کبوترانی که برای تولید در نظر گرفته شدن،ممکن است هیچوقت از لانه خارج نشن، البته باید افزایش رطوبت بخاطر آبتنی رو هم در نظر گرفت. ترجیحا بهتر است که تعداد جفتها در هر لانه بیشتر از ۱۰تا ۱۵ نباشه ابعاد هر لانه ۱.۵عرض در ۲.۵ طول در ۲ متر ارتفاع باشه.
مهم است که چسبیده به لانه فضایی برای پرواز به ابعاد ۳ عرض در ۲.۵ طول در ۴ متر ارتفاع در نظر گرفته بشه. از نگهداری تعداد زیادی کبوتر در یک لانه خوداری کنید و بهتر است یک لانه دیگر بسازید تا اینکه برای تمام کبوتران یک لانه بزرگ بسازید، چونکه در حالت ساخت لانه ای دیگر کنترل بیشتری روی کبوتران هست.
بهتر است که ارتفاع لانه حد اکثر ۲۰ سانت ازطول قد مالک لانه بیشتر باشد تا بهتر بتواند کبوتران رو اداره کنه و سقف لانه بهتر است شیب داشته یا اینکه در مقابل باران مقاوم باشه، به اضافه سقف مجهز به عایق حرارتی باشه.
در مورد کف لانه ویا قفسهای جفتها ، برای نظافت ومخصوصا برای فضله کبوتران با فاصله ای از زمین از یک طبقه توری استفاده بشه، که این به حفظ سلامتی کبوتران کمک میکنه.
هفته ای یکبار لانه ها باید تمیز شوند و بهتر است از مواد ضد عفونی کننده موثر برای از بین بردن افتها و بیماریها استفاد بشه.
بهتر است که قسمت جلوی لانه بر عکس جهت بادهای حاکم در منطقه باشه. بهتر است که در هواهای سرد و یا برای جلوگیری از ورود اشعه داغ مستقیم آفتاب از پرده برای پوشش لانه استفاده شود.
برای تهویه مناسب خوبه ۷۰% لانه از توری ساخته شده باشه.
اشتباه محض اگر کبوتر رو بطور ناگهانی از یک جای سرد به یک جای گرم منتقل بشه و این کار باید بتدریج انجام بشه. اگر در مناطقی با رطوبت زیاد مانند مناطق ساحلی هستید بهتر است لانه بسته و ترجیحا از چوب برای کاهش دادن اثر رطوبت،ساخته شود و از تهویه مصنوعی استفاده بشه، و برای این منظور اگر نیاز بود میتوان ازهود الکتریک استفاده کرد.
قفسه های تخم گذاری بهتر محکم و ثابت باشه تا هنگام حرکت پرنده در اون لرزش نداشته باشه و بهترینش شکل مستطیل در ابعاد ۲۰ در ۲۰ سانت طول و ۳۰ سانت ارتفاع هست، این برای پرنده با اندازه عادی و برای کبوتران درشتر این اندازه ها افزایش می یابد، کاسه مناسب تخم گذاری کاسه های گلی که در اندازه های مختلف هست.
بشدت توصیه میشه که در زمانهای مشخص وبا ضدعفونی کننده های مایع رقیق شده در آب کف لانه،غذاخوریها ،قفسه ها ، کاسه های تخم گذاری و قفسهای حمل و نقل و غیره، ضدعفونی شود.
پاک سازی لانه با کاردک و جارو کردن آن نیز مهم است البته باید کبوتران را در زمان تمیز کاری یا ضدعفونی لانه از لانه خارج کرد. بعداز هر دهن جوجه باید کاسه ها نیز تمیز و ضدعفونی شود.
ازجمله اجزای اصلی کبوترخانه ها قفسهای جفتهاست و اینکه حداقل باید ۴ عدد از اونها در هر کبوترخانه باشه، و روش تکثیر در قفسهای جفتگیری بهترین روش تکثیر حرفه ایست و همچنین تضمینی برای خالص ماندن نژادهاست. فرم خاصی برای این قفسها وجود نداره ولی بهتر است که فرم مستطیل با ابعاد ۱متر طول در ۸۰ سانت عرض و ۷۰ سانت ارتفاع باشد، که هم جفتگیری جفتها رو راحت میکنه و هم مستی کبوتر نر را ا گر بمدت ۱۰ روز تنها در این قفسها حبس شود،بیشتر میشود، و یا برای معالجه در حالت بیماری، یا رسیدگی خوب به جوجه ها، افزایش تولید، امکان اجرای روش کبوتران پرستار و جابجایی تخمها، عدم درگیری کبوتران با جفتهای دیگر، خالص ماندن نژاد تولید کننده، راحتی و آرامش کبوتران.
توجه:
بهتر است که کبوتران بطور دائم و برای مدتهای طولانی در این قفسها حبس نشوند چونکه باعث ضعیف شدن اونها در ماههای آینده میشود، اینه که بهتر است که هر چند وقت یکبار و یا هفته ای یکبار برای آرامش و آمادگی جسمی کبوتران اونهارو آزاد کرد.

تصویر Admin

در مورد کف لانه ویا قفسهای جفتها ، برای نظافت ومخصوصا برای فضله کبوتران با فاصله ای از زمین از یک طبقه توری استفاده بشه، که این به حفظ سلامتی کبوتران کمک میکنه.
هفته ای یکبار لانه ها باید تمیز شوند و بهتر است از مواد ضد عفونی کننده موثر برای از بین بردن افتها و بیماریها استفاد بشه.